Jan Mirek (ur. 24 sierpnia 1900 w Grabocinie, zm. 12 lutego 1971) – polski polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947), na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) oraz na Sejm PRL II, III i IV kadencji (1957–1969), wojewoda rzeszowski (1945, 1947–1950), dyrektor Izby Rzemieślniczej w Rzeszowie (1950–1971).

thumb|240px|Grobowiec Jana i Jadwigi Mirków Życiorys Urodził się jako syn Jana i Justyny. Po ukończeniu szkoły pracował jako pomocnik elektromontera w kopalni węgla. 15 września 1918 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Wykazał się troską o warunki pracy górników i występował przeciw wyzyskowi pracowników przez fabrykantów. Przez pewien czas działał w Związku Zawodowym Pracowników Rolnych, a następnie przeniósł się do Rzeszowa. Należał do PPS-Lewica. W latach 1927–1939 był sekretarzem Powiatowego Komitetu PPS w Rzeszowie. Podczas okupacji niemieckiej był przewodniczącym Komisji Sądzącej Kierownictwa Walki Podziemnej w Rzeszowie.

Od września do października 1944 był przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu „lubelskiej” PPS w Rzeszowie.