Ten kompleks dworski był otwarty na dziedziniec, po którego drugiej stronie był duży, kwadratowy, stale czyszczony staw. Natomiast za oficyną i psiarnią stały stajnie, powozownie, kuźnia, a dalej zabudowania folwarczne.
Do dworu prowadziła główna droga wjazdowa od strony kościoła i wsi, obsadzona jesionami. Wzdłuż niej stały cieplarnia i piwnica przeznaczona na dojrzewanie starki.
Najstarsza część parku, otaczająca skarbiec pochodziła z XVIII wieku, Karol Laskowicz około 1810 roku, po wybudowaniu dworu założył od jego strony ogrodowej nową część parku, na planie prostokąta alei lipowych. Piękny park zachował się do 1939 roku, znajdowały się w nim prawie wszystkie gatunki drzew, które udaje się utrzymać w klimacie białoruskim. W stawach hodowano karpie i karasie.
Dwór został zniszczony w czasie II wojny światowej, pozostały ruiny niektórych zabudowań gospodarczych, resztki parku i prostokątny staw.
Majątek Iszczołna został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie szczuczyńskim