Roland Morris był doświadczonym instruktorem z nalotem przekraczającym 2000 godzin. Krytykował nawyk Finucane’a, który próbował zmusić samolot do zrobienia tego, co chciał, zamiast go wyczuć. Mimo wielu błędów, Finucane chciał latać bez instruktora. 21 września, po spędzeniu 14 godzin w powietrzu, odbył swój pierwszy samodzielny lot podczas którego omal nie przeciągnął samolotu zaraz po starcie. 28 października, po ukończeniu kursu podstawowego, został sklasyfikowany jako przeciętny pilot, lecz wystarczająco kompetentny do dalszego szkolenia i otrzymał skierowanie do 8 Flying Training School w Montrose w Szkocji. W Montrose szkolił się na lekkich bombowcach Hawker Hart. Miał problemy z określeniem wysokości i lądowaniem. Jeden z instruktorów stwierdził: „Ziemi nigdy nie było tam, gdzie Paddy się jej spodziewał”. Na domiar złego nie zaliczył jednego z testów majora Dickiego Legga, jego sytuacja była nie do pozazdroszczenia, major Legg postanowił dać mu jeszcze jedna szansę gdy Finucane wykazał poprawę i wyjątkową determinacjęStokes 1983, s. 30–31.. 21 marca 1939 przesiadł się Hawker Fury i ponownie został określony jako przeciętny, na egzaminach otrzymał następujące oceny: 77% z nawigacji, 54% z meteorologii, 50% ze znajomości silników lotniczych i 65% ze znajomości uzbrojenia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Paddy Finucane · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.