Kościół Chrystusa w Jerozolimie (ang.: Christ Church in Jerusalem, hebr.: כנסיית המשיח, arab.: كنيسة المسيح) to kościół anglikańskiej episkopalnej diecezji jerozolimskiej na Starym Mieście, niedaleko Cytadeli Dawida. Był pierwszym kościołem anglikańskim i protestanckim zbudowanym na Bliskim Wschodzie. Był to również pierwszy kościół w Jerozolimie w czasach współczesnych, który używał dzwonów (zakazanych wcześniej przez władze muzułmańskie), aby przywoływać wiernych. Opis Kościół zbudowano w stylu neogotyckim i celowo upodobniono do synagogi, unikając typowo chrześcijańskich elementów zdobniczych. Wnętrze ozdabiają abstrakcyjne witraże, brak krzyża oraz przedstawień postaci ludzkich i typowego ołtarza. Jest za to menora, hebrajskie napisy i żydowskie symbole, a centralne miejsce zajmuje Biblia. Historia Dzieje tego kościoła, chociaż niedawne, uznawane są za najbardziej niezwykłe w Jerozolimie. Idea zbudowania tego kościoła powstała dzięki XIX-wiecznej inicjatywie angielskiej, aby konwertować żydów na chrześcijaństwo. Z tego względu początkowo był znany jako "żydowski kościół" i dlatego kształtem i wyposażeniem wnętrza upodobnił się do synagogi.