Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało system rozpoznawczy „swój-obcy” typu Kremnij-2 (składający się z urządzenia nadawczego Fakieł-MZ i odbiorczego Fakieł-MO), radiostację UKF R-609, nadajnik KF R-644, odbiornik KF R-671, odbiornik pełnozakresowy R-675, radionamiernik ARP-50-1,2M, sonar Tamir-11, radar obserwacji ogólnej Lin-M i system radionawigacji Rym-K, składający się ze stacji odbiorczej Nr 4 i urządzenia Koordinator. Jednostka wyposażona była też w wyrzutnie dla 8 świec dymnych MDSz, windę kablową o uciągu 800 kG, żurawik trałowy o udźwigu 5,8 tony, 10-wiosłową łódź okrętową i tratwy ratunkowe.
Załoga okrętu składała się z 80 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba T-509 służył początkowo we Flocie Północnej, a 19 maja 1966 roku jego oznaczenie zmieniono na MT-509. 19 grudnia 1966 roku okręt wcielono do Floty Czarnomorskiej, a w 1970 roku został zakupiony przez Egipt i wszedł w skład Egipskiej Marynarki Wojennej. Okręt, nazwany „Minja” (arab. منيا), otrzymał numer taktyczny 302. Jednostka została zatopiona podczas wojny na wyczerpanie przez izraelskie samoloty szturmowe A-4 Skyhawk nieopodal Hurghady w Zatoce Sueskiej 6 lutego 1970 roku, w ramach operacji „Zikokit B” (uczestniczyło w niej 18 samolotów A-4 ze 102., 109. i 115. Dywizjonu Izraelskich Sił Powietrznych).