Helena Pelagia Kołakowska-Przełomiec (ur. 19 października 1919 w Warszawie, zm. 30 stycznia 2010 ) – polska prawniczka z tytułem profesora nauk prawnych, specjalizująca się w kryminologii, badaczka przestępczości osób nieletnich.
Życiorys W czasie II wojny światowej była żołnierzem Armii Krajowej, służyła w Biurze Informacji i Propagandy.
W 1949 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, następnie podjęła pracę w Zakładzie Kryminologii Katedry Prawa Karnego UW. Od 1955 była pracownikiem Instytutu Nauk Prawnych PAN, w Zakładzie Kryminologii, tam obroniła pracę doktorską Problematyka recydywy nieletnich w świetle badań 500 nieletnich recydywistów. W 1978 habilitowała się na podstawie pracy Przestępczość i nieprzystosowanie społeczne nieletnich przestępców w genezie przestępczości dorosłych, za którą otrzymała nagrodę w konkursie pisma Państwo i Prawo. W 1986 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1990 tytuł profesora zwyczajnegoBeata Czarnecka-Dzialuk Profesor Helena Kołakowska-Przełomiec, w: Archiwum Kryminologii nr XXIX-XXX (2007-2008), s. 19-22.
W latach 1950–1960 była społecznym kuratorem dla nieletnich, w 1962 ukończyła aplikację sądową i zdała egzamin sędziowski.
Była członkiem komitetu założycielskiego Polskiego Towarzystwa Kryminologicznego im. prof.