alt=Czarno-biały ornament drukarski. Przedstawia półleżącą postać mężczyzny ubranego w luźną szatę odsłaniającą lewą pierś. Jego głowę, zwróconą w lewo, otacza nimb; na skroniach ma wieniec z liści wawrzynu. W prawicy dzierży lirę, lewy łokieć opiera na kępie traw. |mały|Alegoryczne przedstawienie poety w wydanym przez Thomasa Cooke'a w 1724 zbiorze tłumaczeń wierszy Biona i Moschosa na angielski
Bion ze Smyrny (fl. II wiek p.n.e.; , dosł. Bion Smyrneńczyk, gen.: Βίωνος) – grecki poeta, naśladowca Teokryta i jeden z ostatnich twórców poezji bukolicznej w świecie hellenistycznym. Autor wierszy bukolicznych, zachowanych do współczesności jedynie we fragmentach. Powszechnie przypisuje mu się także wiersz Epitafium Adonisa, opisujący uroczystości ku jego czci. Współcześnie uznawany za jednego z trzech najważniejszych twórców sielanek w starożytności, obok Teokryta i Moschosa.
Życie O jego życiu wiadomo bardzo niewiele. Najpewniej pochodził z miasta Smyrny, działał około 100 roku p.n.e. Wcześniej powielane informacje, jakoby był współczesnym Teokrytowi, przyjacielem i nauczycielem Mochosa z Sydonu i żył około 280 roku p.n.e., obecnie są uważane za błędne.