Po dochodzeniu przeprowadzonym przez National Institute of Standards and Technology, Goodyear-Zeppelin wzmocnił materiał stosowany do powłoki i „Explorer II” został ponownie przygotowany do startu. Na podstawie badań kanionu Stratobowl z poprzednich 15 lat oceniono, że najlepszą porą do startu z tej lokalizacji będzie październik, kiedy to najczęściej utrzymuje się tam dobra pogoda pozwalająca na wykonanie długiego lotu. Zorganizowano zespół meteorologiczny, który we wrześniu 1935 roku założył w Stratobowl stację meteorologiczną. Wymogami meteo były bezchmurne niebo, brak opadów oraz wiatr nieprzekraczający 23 km/h.
10 listopada 1935 roku nad okolicę startu „Explorer II” zbliżał się zimny front atmosferyczny. Balon został przygotowany do startu. W nocy z powodu spadku temperatury do –14 °C, przy pomocy pieców utrzymywano 10 762,4 m² powłoki balonu w cieple i w odpowiedniej sprężystości. Napełnianie balonu helem (z 1685 stalowych cylindrów) zajęło osiem godzin, podczas których ekipa musiała naprawić rozdarcie powłoki na długości 5,2 metra. Po napełnieniu, balon sięgał 96 metrów wysokości. Gondola była zakotwiczona do gruntu dzięki ponad stu żołnierzom trzymającym liny. Wszystkie przygotowania do startu zakończono 11 listopada 1935 roku o godzinie 7:01.