Szarota żółtobiała (Pseudognaphalium luteoalbum (L.) Hilliard & B.L.Burtt) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Europie, Azji, Afryce i Australii, a jako gatunek introdukowany także na obu kontynentach amerykańskich i w Nowej Zelandii. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju.

Morfologia thumb|left|180px|Pokrój thumb|left|180px|Koszyczki Pokrój Roślina wełnisto-filcowata o prosto wzniesionych łodygach rozgałęzionych od nasady lub nierozgałęzionych, o wysokości 5-30 cmSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969, rzadko do 70 cm. Liście Siedzące, wpół obejmujące łodygę. Najniższe liście kształtu łopatkowatego, długości 2–5 cm i szerokości 5–7 mm, tępe lub słabo zaostrzone. Wyższe liście lancetowate, coraz krótsze do 1–2 cm długości i do 4 mm szerokości, zaostrzone. Kwiaty Zebrane w koszyczki, te z kolei po 4–12 w główkowate skupienia na końcach rozgałęzień pędu, bez liści wspierających. Koszyczki osiągają do 5 mm długości i 4 mm szerokości. Okrywę tworzą 2–3 szeregi listków słomianożółtych, połyskujących i błoniastych. Owłosione są tylko u nasady. Osiągają do ok. 3,5 mm długości i 1,5 mm szerokości. Kwiaty w koszyczku są żółte. Brzeżne są nitkowate i żeńskie, wewnętrzne są rurkowate i obupłciowe. Osiągają ok.