Aby wyrównać równowagę pomiędzy drużynami z Katalonii i Levante, CE Sabadell FC i FC Badalona również zostały wycofane, a Atlético Castellón zostało zaproszone do wzięcia udziału jako czwarty klub Levante.
Pomimo faktu, że Madryt znajduje się w Republice, ani Madryt CF, ani Athletic Madrid nie weszły do Ligi Śródziemnomorskiej. Przyczyny tego są dyskusyjne. Ich nieuczestniczenie było obwiniane zarówno przez wewnętrzne podziały w szeregach republikańskich, jak i fakt, że Madryt pozostał bliżej linii frontu niż Barcelona czy Walencja. Liga została zakwestionowana między styczniem a majem 1937 r. Po 14 meczach FC Barcelona, z zespołem trenowanym przez Patricka O’Connella, a później Domènec Balmanya i Josep Escolà, pojawili się jako mistrzowie. CE Espanyol ukończył jako zdobywca drugiego miejsca, a Girona FC, prowadzona przez Francisco Bru, zajęła trzecie miejsce. Valencia CF, w której występował Simón Lecue z Madrytu CF jako gość w ostatnich dwóch meczach, zajęła czwarte miejsce, a Levante FC zajął piąte miejsce.