Hipoteza nawigacji społecznej – jedna z ewolucyjnych hipotez społecznych zaburzeń depresyjnych. Postuluje wyjaśnienie ewolucyjnej roli objawów depresyjnych za pomocą funkcji ruminacji i motywacji społecznych.
Hipotezy ewolucyjne Hipotezy ewolucyjne zaburzeń depresyjnych starają się wyjaśnić fenomen ich częstego występowania z perspektywy teorii ewolucji. Zaburzenia depresyjne zaliczają się do najczęstszych zaburzeń psychicznych. Częstość ich występowania w populacji ogólnej szacuje się na około 10%, choć różne badania dają zarówno mniejsze, jak i większe wyniki: badanie Weissman et al. z 1996 dla populacji w Wietnamie podaje tylko 1,5%, ale już dla populacji w Bejrucie 19%. Co więcej, WHO prognozuje wzrastające negatywne skutki tych zaburzeń. Informacje te kontrastują z udowodnioną rolą czynników genetycznych w etiologii zaburzeń depresyjnych nawracających. Zaburzenia te pojawiają się rodzinnie, co wskazuje na wpływy genetyczne w ich etiologii. Zarówno czynniki genetyczne, jak i czynniki środowiskowe razem decydują wobec tego o wykształceniu się zaburzenia. Dziedziczone cechy wpływające na dostosowanie podlegają jednak doborowi naturalnemu. Jeśli dana cecha zmniejsza dostosowanie, dobór naturalny redukuje jej częstość w populacji. Jest to jeden z podstawowych mechanizmów ewolucji, opisany jeszcze przez Darwina.