Jan Mika ps. Żagliński (ur. 7 czerwca 1905 w Pierszycach k. Dąbrowy Tarnowskiej, zm. 2 lutego 1943 w Auschwitz-Birkenau) – polski inżynier, absolwent Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego, działacz Związku Młodzieży Wiejskiej Znicz w Krakowie, założyciel i członek Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” w Krakowie, żołnierz Armii Krajowej, organizator siatki „Odwetu” nad Dunajcem.
Życiorys Był synem Szczepana i Katarzyny. Zdał maturę w I Gimnazjum Państwowym Klasycznym w Tarnowie. W 1927 r. rozpoczął studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, dyplom inżyniera rolnictwa uzyskał w 1933 r. Równocześnie ze studiami ukończył roczny kurs spółdzielczy prowadzony przy Wydziale Rolniczym. W trakcie studiów działał w Związku Młodzieży Wiejskiej "Znicz", był też założycielem i członkiem „Wici” w Krakowie. Po studiach jako stypendysta pracował na Wołyniu, początkowo w Urzędzie Ziemskim w Łucku, potem na stanowisku agronoma powiatowego w Lubomlu (do 1945 r. woj. Wołyńskie, obecnie miasto na Ukrainie), angażując się w działalność gospodarczą. Zakładał kółka rolnicze, przeprowadzał melioracje bagien, zakładał wzorcowe pastwiska oraz organizował sklepy spółdzielcze i hurtownie. W sierpniu 1939 r. został mianowany komisarzem aprowizacyjnym na powiat lubomelski. 28 września 1939 r.