Juwenalis z Jerozolimy (zm. 458) – duchowny chrześcijański, ostatni biskup jerozolimski i pierwszy patriarcha jerozolimski. Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Życiorys Juwenalis z Jerozolimy był przyjacielem św. Eutymiusza Wielkiego. W 420 lub w 422 został biskupem jerozolimskim (Aelia Capitolina). Ówcześnie biskup Aelia Capitolina był sufraganem arcybiskupa Cezarei, ale od 325 postanowieniem soboru nicejskiego I miał honorowe pierwszeństwo bezpośrednio po patriarchatach (Rzymie, Aleksandrii i Antiochii). Przywilej ten nie ingerował jednak w metropolitalne prawa arcybiskupa Cezarei.
Bp Juwenalis dążył do utworzenia w Jerozolimie kolejnego patriarchatu. Podczas swego pontyfikatu przyjmował postawę, która była niezgodna z jego kanoniczną pozycją jako sufragana arcybiskupa Cezarei. M.in. ustanowił i wyświęcił biskupa dla jednego z nawróconych na chrześcijaństwo plemion arabskich, do czego nie będąc metropolitą nie miał prawa (niektórzy historycy jednak uważają, że nie był to biskup diecezjalny). Bp Juwenalis miał też wyświęcać innych biskupów w Palestynie i Arabii.
Podczas soboru efeskiego podejmował zabiegi w celu podniesienia Jerozolimy do rangi patriarchatu, jednak nie przyniosły one rezultatu.