thumb|„Kapłonek (wodzianka) z Gałkowa” Wodzianka – prosta zupa znana na Śląsku i w Polsce Środkowej. Wodzianka występuje w wielu odmianach, ale w każdej podstawą są chleb i wrzątek. Maciej E. Halbański w swoim Leksykonie sztuki kulinarnej podał następującą definicję wodzianki: .
Jak podaje Wielki słownik języka polskiego PAN, nazwa „wodzionka” ma przeważnie charakter potoczny, jest jednocześnie często używana przez osoby zaznajomione ze śląską kulturą w celu podkreślenia śląskiego pochodzenia potrawy Zob. tamże „Noty o użyciu”.
Śląsk Wodzionka/wodzianka (), inaczej sznelka (z niem. schnell = szybko, prędko), snelka, kura górnicza stanowiła dawniej jedno z podstawowych dań śląskiej kuchni.
Wodzionkę przyrządza się z czerstwego chleba, roztartego czosnku, czasem też cebuli i pietruszki, oraz tłuszczu zwierzęcego (masła, smalcu lub słoniny, niekiedy też śmietany). Dawniej wykorzystywano też łój wołowy lub sadło. Składniki, po rozdrobnieniu, zalewane są wrzątkiem, najczęściej bezpośrednio w naczyniu (talerzu), z którego zupę się spożywa.