W 1945 roku majątek przekształcono w gospodarstwo rybackie (rybchoz). Z całego założenia dworskiego do dziś przetrwało kilka zabudowań dworskich stojących po przeciwnej stronie kanału „Wielki Przekop” niż dwór, w tym ruina gorzelni i spichlerza z czerwonej cegły oraz ruina kamienno-ceglanej kuźni. Pozostały również resztki parku, z główną aleją obsadzoną olchami, lipami i jesionami.
W 2004 roku w pobliżu kościoła i kuźni ustawiono kamień pamiątkowy z ufundowaną przez mieszkańców Szemetowszczyzny tablicą upamiętniającą rodzinę Skirmuntów i wybudowanie przez nich kościoła. Na tablicy jest wizerunek zniszczonego dworu.
Te resztki są obecnie historyczno-kulturalnym zabytkiem Białorusi o numerze w rejestrze 613Г000464.
Majątek Szemetowszczyzna został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie miadzielskim