Dworzec tramwajów podmiejskich przy ulicy Północnej – modernistyczny dworzec tramwajowy, wybudowany w 1951 roku w Łodzi, przy skrzyżowaniu ulicy Północnej i Franciszkańskiej, w sąsiedztwie Parku Staromiejskiego i rynku Starego Miasta.
Obiekt w postaci murowanego budynku (wyremontowanego w 2015 roku) wraz z przylegającą do niego krańcówką tramwajową w formie lewostronnej pętli został zaprojektowany i zbudowany z myślą o skierowaniu nań tramwajach podmiejskich. Pod koniec 2010 roku cały dworzec został wpisany do Rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego (nr rej.: A/100 z 21 grudnia 2010).
Historia Krańcówkę (prawdopodobnie projektu Krzysztofa Wiśniewskiego) otwarto 22 lipca 1951. Poczekalnię dla pasażerów, jeszcze niewykończoną, oddano do użytku dopiero 22 lipca 1953. Budowę dworca zakończono w 1953 roku. Dworzec zbudowano w stylu polskiego modernizmu międzywojennego. Ma formę nakrytego wspólnym dachem zespołu przeszklonych pawilonów (w tym okrągłych kiosków). W pomieszczeniach, oprócz poczekalni mieściły się też niegdyś kiosk i bar. Pod dworcem biegnie kanał rzeki Łódki.