powstanie miejscowości, z wielkim prawdopodobieństwem, mogło nastąpić w połowie XII wieku. Świadczyć o tym może dokument uposażenia prepozytury łęczyckiej wydany z racji konsekracji kolegiaty w Łęczycy w 1161 roku. Zobowiązywał on między innymi mieszkańców Kutna do przekazywania dziesięciny na rzecz kolegiaty łęczyckiejR. Rosin, Kutno i okoliczne miejscowości do 2 połowy XVI w., w: Kutno. Dzieje miasta, red. tenże, Warszawa-Łódź 1984, s. 20, 36..
Wieś jest wspominana na przełomie XIII i XIV wieku, jej nazwa po raz pierwszy pojawia się w dokumencie z 1301 rokuZiemacki J. Z kart historii. Początki parafii. Pierwszy drewniany kościół, w: 700 lat parafii św. Wawrzyńca w Kutnie, red. tenże, Kutno 2001, s. 12. Janusz Ziemacki przytacza tekst łaciński i tłumaczenie polskie dokumentu z 23 kwietnia 1301 roku, w którym czytamy: (...) domino Michaele rectorae ecclesiae de Cuthno (Ksiądz Michał proboszcz kościoła w Kutnie). Jako miejsce wystawienia dokumentu przyjmuje się Włocławek. Janusz Ziemacki za ks. M. Aleksandrowiczem wskazuje na Inowrocław.. Dokument ten wystawili Leszek, Przemysł, Kazimierz – książę Kujaw, synowi Ziemomysława w obecności trzech dostojników dworskich i innych osób, zgromadzonych z okazji jakiegoś zjazdu lub odbywania sądów we Włocławku. Na liście świadków figuruje Michał pleban Kościoła w Kutnie.