Ostatni z jej rekordów przetrwał do 1956 roku.
W 1942 roku wyjechała do Kopenhagi, gdzie podjęła pracę jako sprzedawca i wycofała się z dalszej kariery sportowej. W 1943 roku wyjechała do Niemiec, gdzie pracowała jako nauczycielka pływania w Kilonii i Berlinie. Do Danii wróciła w 1945 roku, jednakże ze względu na powiązania z nazistowskimi Niemcami (w czasie wojny jej rodzice należeli do Narodowosocjalistycznej Duńskiej Partii Robotniczej, jej brat walczył na froncie wschodnim w Waffen-SS, a ona sama była żoną niemieckiego oficera, z którym miała córkę) napotkała na problemy i nie mogła reprezentować kraju na międzynarodowych zawodach, dlatego wyjechała na kilka lat do Szwecji. 16 czerwca 1950 roku poślubiła Aage Erika Andersena.
W 1952 roku ponownie wystartowała na igrzyskach olimpijskich, na których zajęła 5. miejsce na 400 m stylem dowolnym z czasem 5:16,9. Ponadto odpadła w półfinale rywalizacji na 100 m tym samym stylem, zajmując 6. pozycję w swoim wyścigu z czasem 1:07,7. Wystąpiła również w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym, która zajęła 4. miejsce z czasem 4:36,2.