Alfred Władysław Kurzawa (ur. 3 listopada 1905 w Warszawie, zm. 7 lipca 1973) – polski duchowny baptystyczny, jeden z liderów Związku Zborów Słowiańskich Baptystów w Polsce oraz Kościoła Chrześcijan Baptystów w PRLAndrzej Seweryn – Leksykon baptystów w Polsce po 1945 roku (Wydawnictwo Uczelniane Wyższego Baptystycznego Seminarium Teologicznego, Warszawa, 2007; str.103–105).
Życiorys Od 1925 był sekretarzem Młodzieży Zjednoczenia Słowiańskich Baptystów w Polsce, a następnie wiceprezesem i prezesem tejże organizacji. W latach 1927–1930 kształcił się w Baptystycznym Seminarium Teologicznym w Łodzi, a następnie rozpoczął pracę kaznodziei zboru polskiego w Łodzi. Od 1931 był organizatorem i kaznodzieją zboru w Krakowie. W 1934 został ordynowany na prezbitera. W 1935 przeniósł się do Warszawy i podjął pracę w tamtejszym zborze przy ul. Wolskiej. W 1935 został powołany na sekretarza Naczelnej Rady Związku Słowiańskich Baptystów oraz sekretarza Wzajemnej Pomocy Baptystów. W latach 1936–1939 był także redaktorem naczelnym organu prasowego Kościoła, miesięcznika Słowo Prawdy. Przed wybuchem II wojny światowej wyjechał jako przedstawiciel Związku Słowiańskich Baptystów na kongres Światowego Związku Baptystycznego do Atlanty i tam też zastał go wybuch działań wojennych.