Europejski Kodeks Cywilny (EKC) – projekt kodeksu cywilnego wspólnego dla wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, mający na celu ujednolicenie prawa prywatnego na obszarze Wspólnoty.
Podstawa kodyfikacji EKC Początki postulatów o ujednoliceniu prawa europejskiego sięgają połowy lat 70, jednak pełne poparcie idei kodyfikacji EKC upatruje się w Parlamentu Europejskiego, który 26 maja 1989.r wydał uchwałę w sprawie wysiłków – na rzecz harmonizacji prawa prywatnego państw członkowski, w preambule stwierdzając w ust. A „najbardziej skutecznym sposobem dokonania harmonizacji w celu spełnienia wymogów prawnych Wspólnoty w obszarze prawa prywatnego jest unifikacja większych gałęzi tego prawa”. W części merytorycznej uchwały parlament wezwał zainteresowane kraje do współpracy oraz udzielenia niezbędnego wsparcia.
Kolejną podstawą jest uchwała Parlamentu Europejskiego z 6 maja 1994 – o harmonizacji pewnych obszarów prawa prywatnego państw członkowskich”, negatywnie odnosząc się do braku zainteresowanie w sprawie kodyfikacji i uznając w ust. D, że dalsze prace są „niezbędne do ukończenia rynku wewnętrznego”.