Wieżki (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie żabineckim obwodu brzeskiego, około 12 km na północny wschód od Żabinki.
Historia Wieżki to jedna z najstarszych osad na Białorusi. Prawdopodobnie powstała w drugiej połowie XIV wieku jako wzmocnienie obronne na granicy między Wielkim Księstwem Litewskim a Zjednoczonym Królestwem Polskim. Etymologia nazwy wsi jest związana z wieżami obronnymi.
W 1513 roku wieś była już siedzibą majątku, w 1522 roku należącego do rodziny Kostewiczów. W XVI wieku dobra te wchodziły w skład Księstwa Kobryńskiego, które z czasem stało się starostwem i zostało stołowymi dobrami królewskimi, będącymi własnością królowej Bony. Po III rozbiorze Polski zostały skonfiskowane przez carycę Katarzynę II i nadane Aleksandrowi Suworowowi. Jego syn Arkadiusz rozsprzedał w 1808 roku nadane majątki wielu nabywcom. Wieżki kupił wkrótce potem Karol Szpakowski (1800–1863) herbu Sas, pionier cukrownictwa na Litwie, żonaty z Adelą Wysłouch. Założył tu pierwszą w okolicy cukrownię (działała tylko do 1837 roku) i zorganizował kursy dla pracowników. Ich córka Maria wyszła za Zygmunta Rossudowskiego herbu Roch III i wniosła majątek mężowi w posagu. Liczył wtedy 591 dziesięcin.