Wnętrze mieściło początkowo 13, a po rozbudowie 15 izb w układzie dwutraktowym. Jako paradne wejście służył prawy ganek. W narożniku południowo-wschodnim zlokalizowano wielki ogród zimowy z całkowicie przeszkloną ścianą południową. Trakt ogrodowy przeznaczono na cele reprezentacyjne. Były tu: wielki salon, mały salon, pokój jadalny i biblioteka. Całe cenne wyposażenie dworu zostało utracone w czasie I wojny światowej. Przed 1939 rokiem dwór odrestaurowano i wyposażono w nowe urządzenia. M.in. w małym salonie stanął fortepian Bechstein.
Do dworu prowadziła kilometrowej długości aleja obsadzona topolami, lipami, klonami i morwami. Po jej lewej stronie ciągnęły się zabudowania gospodarcze, po prawej stał spichlerz, a za nim ogród. Po minięciu mostku nad rowem otaczającym dwór aleja rozdwajała się, otaczając kolisty gazon przed domem. Gazon był porośnięty trawą i rabatami kwiatowymi. Rosła też na nim grupa modrzewi. Za domem był ogród kwiatowy. Dwór był otoczony starym parkiem o zróżnicowanym drzewostanie.
Po II wojnie światowej dwór i pozostałe budynki folwarku zburzono. Do dziś pozostały z majątku jedynie resztki parku.
Majątek Wieżki jest opisany w 11. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy , 2. pozycja, 2. znaczenie.
Kategoria:Wsie w rejonie żabineckim