thumb|240px|Cerkiew pw. Narodzenia NMP, około 1900 roku thumb|240px|Zagroda Dobrzyńskichw Dołmatowszczyźnie w książce Tadeusza E. Borettiego Widoki stron rodzinnych Adama MickiewiczaWarszawa, 1900 Dołmatowszczyzna (, ) – wieś na Białorusi, w rejonie korelickim obwodu grodzieńskiego, około 16 km na południowy wschód od Korelicz.
Historia Najstarsza wzmianka o tych dobrach pochodzi z 1676 roku. W 1751 roku majątek ten kupił Jan Wierzbowski herbu Prawdzic, mąż Heleny Korczyc herbu Brochwicz, ale osiadł tu dopiero w 1788 roku. Od tej pory aż do 1939 roku było to dziedzictwo ich potomków. Kolejnym dziedzicem był ich syn Stefan Wierzbowski (1756–1824) komornik Wielkiego Księstwa Litewskiego, sędzia graniczny nowogródzki, żonaty z Placydą Bohdanowiczówną herbu Łada, horodniczanką smoleńską, a po nim, ich syn Antoni Gwalbert (1796–1893), prezydent sądów nowogródzkich, którego drugą żoną była Józefa Śliźniówna (1811–?). Ich najmłodszy syn Antoni junior (1844–1914) odziedziczył majątek po rodzicach. Żenił się dwukrotnie, z siostrami: Jadwigą i, po jej śmierci, Zofią Baczyzmalskimi (Baczyżmalskimi). Ostatnimi właścicielkami majątku do 1939 roku były córki Antoniego i Zofii: Maria (1890–1986) i Janina (1895–1988), każda z nich dwukrotnie wychodziła za mąż.