Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1921 roku na Dołmatowszczyznę składała się wieś i dwa folwarki: wieś Dołmatowszczyzna liczyła 407 mieszkańców, z czego 63 katolików, 325 prawosławnych i 19 żydów, 325 osób zadeklarowało narodowość polską, 81 białoruską, 1 – inną folwark Dołmatowszczyzna I (Gizbertów) liczył 6 mieszkańców, z czego 1 katolik i 5 prawosławnych, wszyscy Polacy (majątek w latach 70. XIX wieku miał 277 mórg) folwark Dołmatowszczyzna II (Wierzbowskich) liczył 70 mieszkańców, z czego 14 katolików, 34 prawosławnych i 22 żydów, 61 Polaków i 9 Białorusinów (ich majątek w latach 70. XIX wieku liczył 682 morgi).
W 2009 roku wieś liczyła 101 osób.
Między dworem a wsią w XIX wieku stała cerkiew pw. Narodzenia NMP wybudowana w 1839 roku i remontowana w 1878 roku. Obecnie w tym miejscu jest cmentarz.
Związki z Adamem Mickiewiczem Dołmatowszczyzna była pierwowzorem Dobrzyna z Pana Tadeusza. Przed II wojną światową była w połowie zamieszkana przez zaściankową szlachtę o nazwisku Dobrzyński (zaścianek, gdzie było ich najwięcej, nazywał się Dobrzyniec), a w połowie przez chłopów.