Nahorodowicze (, ) – wieś na Białorusi, w rejonie zdzięcielskim obwodu grodzieńskiego, około 13 km na północ od Zdzięcioła.
Siedziba parafii prawosławnej pw. św. Mikołaja Cudotwórcy.
Historia Historia Nahorodowicz nie jest jasna, według Aftanazego w XVI wieku miała to być własność Radziwiłłów. W drugiej połowie XVI wieku Nahorowicze (zwane wtedy Nowohorodowiczami) należały prawdopodobnie do kościoła kalwińskiego, a później, do 1635 roku do cerkwi katedralnej w Nowogródku.
Z drugiej strony Słownik geograficzny Królestwa Polskiego opisuje najdawniejszą historię Nahorodowicz w ten sposób: W XVI i XVII wieku własność rodziny Welaminów Rutskich. Pamiętne w dziejach, że tu odbył się pierwszy zjazd kapituły unickiej po zjednoczeniu kościołów, pod prezydencją metropolity Welamina Rutskiego w r. 1617. thumb|left|240px|Wincenty Dmochowski, Nahorodowicze, 1843 W 1635 roku metropolita Józef Welamin Rutski sprzedał te dobra Janowi Bułhakowi i jego żonie Hannie Jaroszance, którzy w 1661 roku odsprzedali je Jerzemu Krzywickiemu herbu Lubicz. Później były własnością Surynów i Głuchowskiego. W XVIII wieku Nahorodowicze należały do Tyzenhauzów, od których nabył je w 1782 roku generał wojsk polskich Ignacy Feliks Morawski, ożeniony z Teofilą Konstancją Radziwiłłówną (1738–1818), siostrą Karola Stanisława Radziwiłła „Panie Kochanku”.