Prawo prymitywne – system funkcjonowania społeczności, które nie wytworzyły własnej państwowości, nie znają pojęcia władzy centralnej oraz nie mają rozwiniętych instytucji i organizacji kontrolujących i egzekwujących określone normy zachowaniaJacek Kurczewski, „Prawo prymitywne”, 1973..
Pojęcie prawa prymitywnego nie odnosi się do potocznego rozumienia słowa prawo, które wydaje się być ściśle związane z działaniem władzy państwowej albo nauką. Prawo definiuje się jako normę społeczną możliwą do przeforsowania przy użyciu przymusu. Może on zaistnieć w formie określania ról w danej społeczności, które są przez nią respektowane i w pewien sposób egzekwowane„Prawo naturalne jako pojęcie zbiorcze niepozytywistycznych teorii prawa” – Arthur F. Utz.. Zatem o istnieniu uprawnień i obowiązków można mówić nawet tam, gdzie nie wykształciła się naczelna władza państwowa oraz ustawodawstwo. Jak pisze Jacek Kurczewski, społeczeństwa bezpaństwowe - w przeciwieństwie do państw z wykształconym aparatem przymusu państwowego - nie posiadają konkretnych spisanych reguł oraz są niejednorodne, jeśli chodzi na przykład o sposoby rozwiązywania konfliktów, czy też o rolę wiary (wskazuje porównanie społeczności myśliwskich i zbieraczy jako różniące się).