pneumoniae, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa i Enterobacter).
Oporność bakterii na antybiotyki Różnym mikroorganizmom udaje się przetrwać przez tysiące lat dzięki umiejętności wykształcenia oporności na antybiotyki. Dokonują tego poprzez spontaniczne mutacje lub transfer DNA. Te organizmy korzystają z wielu mechanizmów w celu zapewnienia sobie wielooporności Enzymatyczna hydroliza i modyfikacja cząsteczek antybiotyków Zmniejszona przepuszczalność antybiotyków przez ścianę komórkową Efluks (mechanizm polegający na aktywnym usuwaniu antybiotyku z wnętrza komórki) mechanizmy wydalania antybiotyków Zwiększona szybkość mutacji Wiele różnych bakterii wykazuje obecnie wielooporność, w tym gronkowce, enterokoki, dwoinka rzeżączki, paciorkowce, salmonella, a także niektóre bakterie Gram-ujemne i prątki gruźlicy. Oporne na antybiotyki bakterie posiadają możliwość przekazywania innym bakteriom kopii DNA, które kodują mechanizm oporności. Proces ten nazywany jest poziomym transferem genów (koniugacja bakterii).
Oporność grzybów Drożdże, takie jak Candida, mogą stać się oporne po długotrwałym leczeniu preparatami azolowymi, w konsekwencji wymagając terapii opartej na innych lekach.