Laska perspektywa (gwarowo Lašsko perspektywa) – grupa publicystów i pisarzy, pochodzących ze Śląska Czeskiego, powstała w Ostrawie, działająca w latach 1936–1938.
Czołową postacią grupy był Óndra Łysohorsky. Wydał on w 1934 tomik Spiwajuco piaść (Śpiewająca pięść), w którym głosił tezę o istnieniu narodu laskiego, wynaradawianego przez Niemców, Czechów i Polaków. Twierdził również, że gwary laskie (zaliczane do języka czeskiego, ale mające też wiele cech gwar polskich) są osobnym językiem. Łysohorsky skodyfikował literacki język laski, oparty gwarach górnoostrawskich i opawskich oraz literackim języku czeskim i polskim. Aktywność grupy miała odrodzić naród laski i jego język. Z grupą związani byli też tacy twórcy jak Jan Stunavsky, Josef ŠinovskyKLÁPŠTĚ, Jan (ed.) a JEŽEK, Martin (ed.). Lexikon české literatury : osobnosti, díla, instituce. 4, S - Ž, dodatky k LČL 1 - 3, A - Ř, sv. 2, U - Ž, dodatky A - Ř / : S - Ž, sv. 2, U - Ž, dodatky A - Ř. Praha: Praha: Academia, 2008, s. 630. ISBN 978-80-200-1572-1. , Jura Hanys (właśc. Marek Bohumil)OPELÍK, Jiří (ed.);