Marian BorowiecW ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Marianus Borowiec”. (ur. 17 marca 1891 w Budziwoju, zm. 27 sierpnia 1949 w Rzeszowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, działacz społeczny i polityczny, poseł na Sejm Ustawodawczy.
Życiorys Urodził się 17 marca 1891 w rodzinie chłopskiej. Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, następnie Seminarium Duchowne w Przemyślu. Sakrament święceń otrzymał w 1917 i został duchownym rzymskokatolickim. Posługiwał w diecezji przemyskiej. W 1922 był wikariuszem parafii św. Andrzeja Apostoła w Jaworniku Polskim. Pod koniec lat 30. był ojcem duchownym w Przytułku dla nieuleczalnie chorych i matołków fundacji ks. Antoniego Podgórskiego przy szpitalu OO. Bonifratrów w Iwoniczu. Tam od 1939 do 1940 był kapelanem szpitala.
W 1944 wstąpił do Stronnictwa Ludowego i działał wśród chłopów na terenie woj. rzeszowskiego. Od 16 listopada 1944 do 1948 był przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. Był członkiem Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego.