Ochrona posiadania Zgodnie z przepisami francuskiego kodeksu cywilnego, ochrona posiadania zastosowana jest jedynie do rzeczy nieruchomych, gdyż – zgodnie z artykułem 2276 – domniemywa się, iż posiadacz danej rzeczy ruchomej jest również jej właścicielem, toteż korzysta z zasad ochrony określonych dla ochrony własności. Ochrona posiadania przysługuje posiadaczowi, współposiadaczowi, lokatorowi, użytkownikowi oraz dzierżycielowi. Wyjątek występuje w przypadku utraty lub kradzieży rzeczy posiadacza, jednak konieczne jest udowodnienie, że obecny posiadacz nie ma objął posiadania zgodnie z prawem (brak dobrej wiary lub posiadanie niezgodne z prawem). Ochrona posiadania przysługuje jedynie, gdy jest nienaruszane. Przepisów nie stosuje się w sytuacji konfliktu z właścicielem. Co do zasady, przepisy chronią stan posiadania za pomocą trzech procedur, zwanych „”. Sądem właściwym do rozstrzygania spraw naruszenia posiadania jest .
Samopomoc Przepisy nie przewidują żadnej formy samopomocy. Wszelkie spory są rozstrzygane przez sąd.
Przypisy