Félix de Azara y Perera (ur. 18 maja 1742 w Barbuñales, zm. 20 października 1821 tamże) – hiszpański inżynier wojskowy, przyrodnik i człowiek oświecenia. Był bratem dyplomaty José Nicolása.
Życiorys Félix Francisco José Pedro de Azara y Perera pochodził z prowincji Huesca w Aragonii. Był synem Alejandra de Azara y Loscertale i Maríi de Perera. Studiował na Uniwersytecie Sertoriańskim w Huesce, a następnie w Akademii Wojskowej w Barcelonie, skąd wyjechał jako kadet w 1764. Kierował budową fortyfikacji w Figueres i na Majorce, został ciężko ranny w nieudanej inwazji morskiej na Algier w 1775. W tym samym roku uzyskał stopień porucznika, a w 1780 awansował do stopnia pułkownika porucznika i został przydzielony do San Sebastián w Galicji. W 1815 odrzucił Order Izabeli Katolickiej w proteście przeciwko absolutystycznym ideałom panującym w Hiszpanii.