Starzec srebrzysty, s. wąskolistny (Jacobaea erucifolia (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w strefie umiarkowanej w Eurazji na obszarze od Portugalii po Japonię. W Polsce gatunek rzadki; rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju, głównie w części południowej.
Morfologia thumb|left|180px|Liście thumb|left|180px|Kwiatostan Łodyga Pajęczynowato-wełnista, rozgałęziona (zwłaszcza w górze), brunatno-czerwona, o wysokości 30–100 cmSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969., rzadko osiągająca nawet 135 cm. Wyrasta z węzłowato zgrubiałego kłącza, z którego też wyrastają podziemne rozłogi. Liście Pajęczynowato-wełniste, pojedynczo-pierzastodzielne. Dolne liście ogonkowe, górne – siedzące. Odcinki liści skierowane lekko łukowato ku górze. Odcinki liści dolnych lancetowate, o szerokości 2–4 mm. Odcinki liści górnych równowąsko-lancetowate, o szerokości 1–3 mm. Całobrzegie lub odlegle ząbkowane, czasem podwinięte na brzegach. Od spodu szaro omszone. Kwiaty Żółte, zebrane w koszyczki o szerokości 1,5 do 3 cm, te z kolei zebrane w podbaldach o szypułach skośnie wzniesionych. Listki okrywy eliptyczne, ostre, miękko owłosione, w liczbie około trzynastu.