Istnieje nieco dwuznaczności biorących się z faktu, że kilka z małych liter składa się (w całości lub częściowo) z elementu, który jest identyczny jak łacińska litera ı bez kropki z pisma ręcznego, grecka litera ι oraz połowa litery u z cyrylicy, między innymi и, л, м, ш, щ, ы. Z tego powodu, niektóre kombinacje tych liter nie mogą być jednoznacznie rozszyfrowane bez znajomości języka lub bez szerszego kontekstu. Dla przykładu, w słowach волшебник, „czarodziej” oraz домик, „domek” kombinacje лш (лш) i ми (ми) wyglądają identycznie. Słowo лишишь, „pozbędziesz” zapisane kursywą składa się prawie tylko z tych elementów. Istnieją przykłady innych słów, które zapisane kursywą wyglądają absolutnie identycznie, np. мщу, „mszczę” i лицу, „twarzy [celownik]”.
W niektórych formach kursywy różnica w zapisie pomiędzy т a ш może stać się ledwo widoczna, gdyż obie są zapisywane w kształtach albo m albo ɯ. Aby pozbyć się tej dwuznaczności, pozioma kreska może zostać napisana nad znakiem (jak m̅ lub rzadziej ɯ̅) jeśli to т, lub poniżej (jak ɯ̲ lub rzadziej m̲) jeśli to ш.