9 maja 1942 został zestrzelony podczas walki na Krymie, zdołał wyskoczyć na spadochronie, jednak doznał obrażeń i trafił do szpitala. 16 września 1943 został ranny w nogę podczas bombardowania lotniska, 18 lipca 1944 doznał obrażeń głowy po awarii samolotu. Według oficjalnych danych wykonał 282 loty bojowe i stoczył 94 walki powietrzne, w których zestrzelił osobiście 50 samolotów wroga. Od czerwca 1945 do lutego 1946 był zastępcą dowódcy lotniczego pułku myśliwskiego w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1951 ukończył Wojskową Akademię Sił Powietznych w Monino i został dowódcą 351 lotniczego pułku myśliwskiego w stopniu pułkownika, od sierpnia 1951 do stycznia 1954 dowodził 530 lotniczym pułkiem myśliwskim w Nadmorskim Okręgu Wojskowym i Półwyspie Laoduńskim (Chiny), od maja 1955 do stycznia 1958 służył w Północnej Grupie Wojsk w Polsce. Od stycznia 1958 był zastępcą, a od czerwca 1958 do sierpnia 1959 I zastępcą dowódcy 119 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej w Tyraspolu, od sierpnia 1959 do kwietnia 1960 I zastępcą dowódcy 283 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej w Senakach, w lipcu 1960 zakończył służbę wojskową.