Kompozycja Dokument zawiera dwanaście nieoddzielonych od siebie scen. Treść nie jest linearna, nie układa się w żadną sekwencję. Układ scen odwołuje się prawdopodobnie do kompozycji z księgi Amduat ze scenami wędrówki boga słońca przez krainę zmarłych. Jedna scena odpowiada jednej godzinie. W obu źródłach ostatnia scena przedstawia postać w pozycji pochylonej. Analogie te pozwalają przypuszczać, że papirus powstał jako satyra na egipską mitologię i kult zmarłych. Wrażenie to wzmacniają też niektóre podobne pozycje postaci w obu tych zabytkach, np. w przedstawieniu stosunku płciowego w pozycji Geba i Nut układ rąk kobiety jest taki sam, jak u potępionych dusz zmarłych; kobieta na rydwanie to satyra na pochód triumfalny; nogi zmęczonego mężczyzny w scenie szóstej są ułożone podobnie, jak nogi zmarłego Ozyrysa lub zwłoki utopionego wroga. W scenie siódmej znajduje się aluzja do unoszącej się nad Ozyrysem Izydy w postaci ptaka. Kobieta, wykazująca inicjatywę podczas stosunku w scenie trzeciej, nawiązuje do „ręki boga” itd.