Pod koniec lutego został odznaczony Distinguished Flying Cross, w marcu i kwietniu osiągnął cztery indywidualne i jedno zespołowe zwycięstwo. Pod koniec kwietnia odniósł rany podczas przymusowego lądowania. Po powrocie do zdrowia w lipcu 1942 otrzymał przydział do 611 dywizjonu jako dowódca eskadry. W grudniu objął dowództwo 64 dywizjonu, zestrzelił 4 niemieckie myśliwce i otrzymał Distinguished Flying Cross po raz drugi.
W marcu 1943 zestrzelił 2 focke-wulfy Fw 190 na pewno i jednego prawdopodobnie. W czerwcu stanął na czele skrzydła Hornchurch. Pod koniec 1943 otrzymał Distinguished Service Order i został wysłany do Stanów Zjednoczonych na wykłady z taktyki.
W kwietniu 1944 awansował na podpułkownika (wing commander) i został dowódcą skrzydła złożonego z trzech francuskich dywizjonów i stacjonującego w południowej Anglii. Po lądowaniu w Normandii zestrzelił 4 maszyny wroga.
Z początkiem 1945 otrzymał Distinguished Service Order po raz drugi. Po zakończeniu działań wojennych zajmował różne dowódcze stanowiska, dowodził między innymi bazami w Brüggen, Gamil oraz 22 Grupą RAF.