Jewgienij Iwanowicz Zababachin (ros. Евгений Иванович Забабахин, ur. w Moskwie, zm. 27 grudnia 1984 w Snieżynsku) – radziecki fizyk jądrowy, jeden z twórców broni atomowej w ZSRR.
Życiorys Od 1924 mieszkał z rodziną w miejscowości Bakowka (obecnie część miasta Odincowo). W 1931 skończył moskiewską szkołę, a w 1936 technikum, a w 1938 rozpoczął studia na Wydziale Fizycznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego.
Latem 1941 został skierowany do budowania umocnień w Rosławiu, a w październiku 1941 powołany do Armii Czerwonej. W1944 ukończył Wojskowo-Powietrzną Akademię Inżynieryjną im. Żukowskiego, w 1947 obronił pracę dyplomową w Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. Został młodszym pracownikiem naukowym w Wydziale Teoretycznym Instytutu Fizyki Chemicznej Akademii Nauk ZSRR w grupie prof. Jakowa Zeldowicza. Jednocześnie w latach 1944–1948 wykładał na katedrze balistyki Akademii Wojskowo-Powietrznej im. Żukowskiego, od kwietnia 1948 pracował w OKB-11 Pierwszego Głównego Zarządu Rady Ministrów ZSRR w Sarowie jako młodszy pracownik naukowy, następnie jako starszy pracownik naukowy, szef działu i od 1955 zastępca głównego konstruktora. Od 1949 należał do WKP(b). Brał aktywny udział w teoretycznych pracach nad stworzeniem broni atomowej w ZSRR.