Po upływie dwóch lat od momentu nabycia nieruchomości dzierżawcy ma prawo do przedłużenia dzierżawy o kolejne 90 lat (o ile właściciel nie wykaże, że jest najemcą problematycznym). Przy decyzji przedłużenia, należy liczyć się z dodatkowymi kosztami zależnymi m.in. od miejsca położenia oraz wartości nieruchomości.
Najczęściej formą dzierżawy „leasehold” objęte są mieszkania; duża część domów w Anglii posiada taki właśnie status. Właściciel gruntu pobiera opłaty za jego dzierżawę. Dodatkowa opłata może być nałożona na dzierżawcę w ramach tzw. „service charge”, czyli opłata za zarządzanie wspólnymi częściami.
Przy podpisaniu kontraktu, właściciel ustanawia prawa i obowiązki obu stron.
Podstawowe warunki przy dzierżawie nieruchomości w formie „leasehold”: freeholder zazwyczaj jest odpowiedzialny za utrzymanie części wspólnych budynku, takich jak przedpokój i schody oraz ścian zewnętrznych i dachu. dzierżawcy muszą płacić opłaty eksploatacyjne, roczne opłaty za usługi oraz za ubezpieczenie budynku. dzierżawcy muszą płacić właścicielowi roczną „rentę gruntową”. dzierżawcy będą musieli uzyskać zgodę na wszelkie prace wykonywane w danej nieruchomości. dzierżawcy może napotkać inne ograniczenia, takie jak zakaz posiadania zwierząt czy podnajmu osobom trzecim.
Maisonette „Leasehold”