Do grupy należała również Hadasa Rubin, która nigdy jednak nie odegrała w niej pierwszoplanowej roli.

W pierwszej zbiorowej publikacji grupy znanej jako Der arajnmarsz fun Jung Wilne in der jidiszer literatur (Triumfalne wejście Młodego Wilna do literatury jidysz) z 11 października 1929 r., na łamach „Wilner Tog” ukazały się utwory następujących twórców: Lejzera Wolfa, Szymszona Kahana, Szlojme Belisa, Elchanana Woglera, Arona Piudika, Mosze Basina oraz Mosze Lewina.

Początki działalności Jung Wilne Choć powszechnie znany jest przede wszystkim literacki dorobek grupy, to działalność zainicjowało przedsięwzięcie plastyczne. W 1927 została zorganizowana przez artystów wileńskich wystawa plastyczna „Od dziedzictwa synagogi do ulicy Szklanej”. Wystawa okazała się sukcesem i zadziałała inspirującą na środowisko artystyczne Wilna. Inicjatorami zintegrowania wileńskiego pokolenia młodych artystów byli Szymszon Kahan i Szlojme Belis. Twórcy planowali początkowo włączyć do przedsięwzięcia nie tylko malarzy i literatów, ale też muzyków i kompozytorów, czego nie udało się jednak urzeczywistnić, i Jung Wilne stała się grupą artystyczno-literacką skupiającą literatów i malarzy, co było charakterystyczne dla wielu ruchów awangardowych lat 20.