W 1921 roku na Sienieżyce składała się wieś i folwark: wieś Sienieżyce liczyła 346 mieszkańców, z czego 1 katolik i 345 prawosławnych; wszyscy podali narodowość białoruską folwark Sienieżyce liczył 71 mieszkańców, z czego 44 katolików, 18 prawosławnych i 9 żydów, 55 Polaków, 15 Białorusinów i 1 – innej narodowości.
W 1999 roku wieś liczyła 145 osób, w 2009 roku – 69 mieszkańców.
Święty kamień sienieżycki Na tutejszym cmentarzu leży głaz z różowo-szarego granitu drobnoziarnistego o wymiarach 1,65 x 1,43 x 0,5 m i masie około 1,7 t. Jest pochodzenia lodowcowego sprzed 220–150 tysięcy lat. Od 1997 roku jest uznany za geologiczny pomnik przyrody. Na jego powierzchni odciśnięte są dwa ślady. Według jednej z legend jeden ze śladów to palec Matki Bożej, a drugi ślad – pięty diabła, który ją gonił. Diabeł nie dogonił Madonny, gdyż schroniła się w tutejszym klasztorze. Według innej z legend ślady te zostały pozostawione przez wojska szwedzkie i wskazują kierunek ich przemieszczania się.