Kary podzielono także na większe i mniejsze w zależności od wagi przestępstwa i właściwości sąduJuliusz Bardach, Bogusław Leśnodorski, Michał Pietrzak, Historia ustroju i prawa polskiego, 2001, s. 158-159..
Postępowanie sądowe Postępowanie sądowe było kluczowym sposobem ochrony interesów polskiego średniowiecza. Spory toczyły się przede wszystkim między osobami indywidualnymi. Rozwijała się również judykatura monarsza. Istniały dwa rodzaje postępowań: postępowanie pozasądowe – dotyczyło sporów majątkowych oraz sporów o naruszenie życia lub zdrowia poszczególnych osób. Do egzekwowania swoich roszczeń można było stosować samopomoc, która później została zastąpiona postępowaniem polubownym. postępowanie monarsze – było postępowaniem urzędowym za naruszanie porządku i bezpieczeństwa publicznegoDariusz Makiłła, Historia prawa w Polsce, 2008, s. 35-36.. Postępowanie arbitralne było najdawniejszym rodzajem postępowania. W związku z tym, że panujący nie był związany z żadnymi regułami postępowania oskarżony nie mógł oczyścić się z postawionych mu zarzutów. Monarcha wydawał często wyrok od razu po uzyskaniu informacji o popełnionym przestępstwie albo zaraz po wstępnym dochodzeniu.