Władysław Grzegorzewski z Grzegorzewic herbu Lis (ur. 1665 w Grzegorzewicach, zm. 23 marca 1758 w Częstoniewie) – generał-major wojsk koronnych od 1707, kasztelan ciechanowski, pułkownik gwardii pieszej koronnej, komendant Warszawy w latach 1720-1721Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 466..
Życiorys Urodził się jako syn Walentego i Katarzyny Ogrodzieńskiej. Miał brata Franciszka, stolnika bracławskiego, żonatego z Jadwigą Branecką, z tego związku pochodziła Kunegunda Jadwiga, która wyszła za Wojciecha Dunina-Mieczyńskiego, cześnika sochaczewskiego. Jego pradziad, Prokop, był komornikiem granicznym sochaczewskim.
Będąc 18-letnim młodzieńcem uczestniczył w Odsieczy wiedeńskiej. W nagrodę za dzielność otrzymał od króla Jana III Sobieskiego stanowisko kapitana artylerii w 1699. Od tej pory sukcesywnie wspinał się po szczeblach kariery wojskowej będąc majorem, podpułkownikiem (1711) i pułkownikiem (1713) w wojsku. Był generałem-majorem gwardii królewskiej oraz jednym z najgorętszych stronników domu saskiego. Walczył w latach 1702-1710 walczył w III wojnie północnej.