Po zakończeniu postępowania przygotowawczego na publicznej sesji sądowej sędzia śledczy wydaje postanowienie o niewszczynaniu postępowania sądowego (non-lieu, fr. „nie ma sprawy”) bądź, gdy dowody są wystarczające, przekazać sprawę do sądu. Decyzje o wniesieniu aktu oskarżenia wydaje samodzielnie, niezależnie od opinii prokuratora. Poważnymi wykroczeniami i drobnymi przestępstwami zajmuje się sąd karny. Natomiast cięższe przestępstwa są przekazywane na wstępne przesłuchanie do Sądu Apelacyjnego. Sąd ten decyduje czy zgadza się z postanowieniem sędziego śledczego, jeśli tak – sprawa trafia do , jedynego sądu we Francji z udziałem ławy przysięgłych, a gdy uważa je za niewystarczające, sprawa upada.
Pomimo tego że proces karny we Francji jest „pod wieloma względami kontynuacją dochodzenia wstępnego”, sędzia śledczy nie bierze udziału w rozprawachJacob, Herbert (1996). Courts, Law, and Politics in Comparative Perspective. Yale University Press. s. 213-214.. W roku 2000 jedynie około 7% dochodzeń w sprawach karnych we Francji było prowadzonych przez juges d’instructionFenyk, Jaroslav (November 2000). „Reflections on Development of the Authorities of Public Prosecution and on Importance of Some Principles of Criminal Procedure” in the European Democracies, in What Public Prosecution in Europe in the 21st Century.