Używał wtedy pseudonimu „Kowalczyk”.

Po wyzwoleniu uczestniczył w organizowaniu gimnazjum w Książu Wielkim, którego został dyrektorem. Zainicjował też odbudowę pałacu „Na Mirowie” i powstanie Liceum Ogólnokształcącego. W latach 1946–1952 pełnił funkcję dyrektora Zespołu Szkół w Książu Wielkim. W 1946 r. obronił pracę doktorską uzyskując tytuł doktora filozofii w zakresie historii. W 1952 r. ze względów politycznych został odwołany z funkcji dyrektora, w 1953 r. zrezygnował z pracy w szkole i przez rok pracował w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Do pracy w szkolnictwie wrócił w 1954 r. Został zrehabilitowany w 1957 r. przez Wojewódzką Komisję Rehabilitacyjną przy Wydziale Oświaty Prezydium WRN w Krakowie. Zmarł 8 lipca 1986 r. w Książu Wielkim i tam został pochowany na cmentarzu parafialnym.

Odznaczenia W 1966 r. został odznaczony Odznaką Tysiąclecia Polski i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 1981 r. uzyskał tytuł Zasłużonego Nauczyciela PRL.

Upamiętnienie W 1997 r.