Linia Romana Vetulaniego thumb|150px|Roman Vetulani thumb|200px|Roman Vetulani wraz z żoną Elżbietą z domu Kunachowicz, teściową Heleną Kunachowicz z domu Kadłubowską oraz swoimi dziećmi w Sanoku Protoplastą linii profesorskiej rodziny Vetulanich był drugi syn Michała – Roman. Ukończył on gimnazjum w Bochni, a następnie wydział filologii klasycznej na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. W 1875 zdobył tytuł kwalifikowanego nauczyciela szkół średnich. Pracował w niemieckim gimnazjum we Lwowie. W 1883 r. został przeniesiony na równorzędną posadę do Gimnazjum Męskiego w Sanoku, a w 1884 r. mianowany nauczycielem rzeczywistym. W sanockim gimnazjum uczył filologii klasycznej, języka łacińskiego, języka polskiego, języka greckiego, języka angielskiego, gimnastyki i kaligrafii. W 1887 został zatwierdzony na stałe w zawodzie nauczyciela i otrzymał tytuł c. k. profesora. Pełnił również funkcję radnego sanockiej Rady Miasta oraz był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego. Roman zmarł na zawał serca podczas wakacji w Zawoi 12 sierpnia 1906 r. i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Roman Vetulani w 1883 roku poślubił Matyldę z Piszów (córkę Wawrzyńca Pisza), z którą miał jednego syna: Kazimierza (ur. 3 stycznia 1889, zm. 4 lipca 1941).
Po jej śmierci ożenił się z Elżbietą Kunachowicz, z którą miał pięcioro dzieci: