Współpracował z Oddziałem II Sztabu Głównego, był zatrzymany przez Niemców jako współpracownik polskiego wywiadu. 6 czerwca 1930 został skazany na karę pięciu lat i siedmiu miesięcy ciężkiego więzienia „za zdradę tajemnicy wojskowej na rzecz Polski”. W czerwcu 1935 wrócił do kraju i zamieszkał w Kępnie.
5 października 1935 został członkiem Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19. W 1935 wybrany prezesem Tymczasowego Komitetu Powiatowego w Kępnie b. Powstańców Wielkopolskich, rok później został prezesem Koła W Kępnie i delegatem na Walne Zgromadzenie Związku Weteranów. W latach 1937/38 był wójtem Gminy Podzamcze. Ostatni przedwojenny burmistrz Grabowa nad Prosną.
W kampanii wrześniowej zmobilizowany, następnie wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu NKWD w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 017/1 poz. 87, nr akt 1813 z 05.04.1940. Został zamordowany między 9 a 11 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943. Krewni do 1957 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafii św.