Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Kate Bradbury, przyjaciółka Amelii Edwards, pisarki i entuzjastki egiptologii. W ciągu zaledwie sześcioletniego małżeństwa podzielała z nim zainteresowanie kulturą starożytnego Egiptu. Wspólnie byli autorami zarysu historii literatury staroegipskiej. Po jej śmierci Griffith odziedziczył pokaźny majątek swego teścia umożliwiający mu fundowanie egiptologicznych stypendiów. W 1909 ożenił się powtórnie z córką szkockiego chirurga Norą Macdonald, która również towarzyszyła mu w naukowych wyprawach do Egiptu.
21 stycznia 1939 przy oksfordzkim Ashmolean Museum został powołany egiptologiczny Instytut im. Griffitha.
Uczony zajmował się językiem staroegipskim, w szczególności koptyjskim. Wydał między innymi: The Inscriptions of Siût and Dêr Rîfeh (1889) Hieratic Papyri from Kahun and Gurob (Principally of the Middle Kingdom) (1898) Stories of the High Priests of Memphis: the Dethon of Herodotus and the Demotic Tales of Khamuas (1900) The Demotic Magical Papyrus of London and Leiden (1904-1921) Karanòg: the Meroitic Inscriptions of Shablul and Karanòg (1911).
Był również autorem haseł z zakresu archeologii egipskiej do renomowanej Encyclopaedia Britannica.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy językoznawcy Kategoria:Brytyjscy archeolodzy Kategoria:Brytyjscy egiptolodzy Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1934