8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. 1 stycznia 1926 roku gminę wyłączono z powiatu dziśnieńskiego i przyłączono do powiatu brasławskiego w tymże województwie. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1811 roku w kamieńpolskich dobrach Mirskich mieszkało 250 dusz. W latach 80. XIX wieku dobra te liczyły 2395 dziesięcin powierzchni. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 85 osób, 79 było wyznania rzymskokatolickiego a 6 prawosławnego. Jednocześnie 66 mieszkańców zadeklarowało polską, 18 białoruską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 6 budynków mieszkalnych. W 1931 roku w majątku mieszkało 120 osób. W 1998 roku we wsi mieszkało 188 osób, a w 2009 – 140.
Przed siedzibą kołchozu „Prawda” w 1967 roku postawiono pomnik upamiętniający 29 żołnierzy radzieckich, którzy zginęli w czasie wielkiej wojny ojczyźnianej.