Możemy wyróżnić cztery główne charakterystyki nihilizmu prawnego: Wyrasta on z przekonania, że prawo nie jest skutkiem rozumu i natury, tylko woli i decyzji człowieka; W parze z nihilizmem prawnym idzie zapomnienie o tym, co sprawiedliwe; Nihilizm prawny jest antypersonalistyczny; Jeżeli nie ma żadnego prawa naturalnego, to prawo tout court staje się sztucznym i czysto technicznym wytworem człowieka. Nihilizm prawny akcentuje nie treść norm, ale jakość i poprawność procedur tworzenia prawa. Wyraża się to w tym, że jeżeli ustawy zostały przyjęte lege artis i mają akceptację społeczną, to nie jest już potrzebne wystąpienie innego kryterium, aby prawo to mogło funkcjonować.
W nihilistycznej wizji prawa nie istnieje ordinatio rationis, prawo jest tworem czysto ludzkim i nie ma jakiegokolwiek odniesienia do prawa naturalnego czy racjonalności transcendentnej w stosunku do legislatora.