Dowojna-Sylwestrowicz mieszkał następnie w guberni ołonieckiej i Rzeżycy.
Już w młodym wieku około 1867 r. rozpoczął zbieranie faktów na temat litewskiego folkloru. Gdy pojawiła się "Aušra" zajął się jej dystrybucją i poszukiwaniem nowych subskrybentów. Podczas pobytu w wiosce Kalnujai wiele gazet było mu dostarczanych przez księdza Martynasa Sederevičiusa i Jurgisa Žemaitaitisa, którego zastąpił później Jonas Urbutis. Korespondował z łotweskim etnografem Eduardsem Voltersem. Omawiał z nim problemy dotyczące rosyjskiego zakazu druku w alfabecie łacińskim i dystrybucji litewskiej prasy.
W 1904 r. przeniósł się do Wilna. Pisał artykuły i wiersze do czasopism "Šviesa", "Varpas", "Ūkininkas". W latach 1904–1909 współpracował z czasopismami "Lietuvių laikraštis", "Nedėldienio skaitymas", "Šaltinis", "Vadovas", "Viltis". Po zniesieniu zakazu drukowania w alfabecie łacińskim rozpoczął pracę w "Vilniaus žinios" i w latach 1905–1908 był korespondentem tej gazety. W 1908 r. utworzył w Wilnie „czasopismo litewskie w języku polskim” – "Litwa” – grupujące polskojęzycznych zwolenników zbudowania Litwy narodowej. Usiłował pozyskać dla sprawy litewskiej wszystkich mieszkańców historycznego Wielkiego Księstwa Litewskiego. „Ludność katolicka mówiąca po litewsku, po polsku i po prostemu [tzn.